Apelacja w postępowaniu karnym

NaPrawoPatrz

Apelacja jest zwyczajnym środkiem odwoławczym od nieprawomocnego wyroku sądu pierwszej instancji. Została wprowadzona do procesu karnego ustawą z 29 czerwca 1995 r., która weszła w życie 1 stycznia 1996 r. Ustawa ta znowelizowała Kodeks postępowania karnego z 1969 r. w zakresie postępowania odwoławczego. Podstawowym novum było zastąpienie nazwy środka odwoławczego „rewizja” nazwą „apelacja”, która następnie została wprowadzona do Kodeksu postępowania karnego z 1997 r. Jednakże, poza zmianą nazwy, nie uległ zmianie model postępowania odwoławczego.


W Polsce system apelacyjny jest systemem postępowania dwuinstancyjnego. Strona, która zaskarża wyrok, może żądać jego kontroli pod względem prawnym i faktycznym. Sąd odwoławczy orzeka w granicach środka odwoławczego, tzn. związany jest kierunkiem apelacji (na korzyść czy na niekorzyść oskarżonego) i jej zakresem.
Problematyka postępowania odwoławczego, w tym sporządzenia i popierania apelacji, należy do najbardziej skomplikowanych w procedurze karnej. Prawidłowo sporządzona apelacja powinna określać zakres zaskarżenia, zarzuty stawiane rozstrzygnięciu, wnioski i uzasadnienie.

Ułatwieniu sporządzeniu apelacji ma służyć książka Apelacja w postępowaniu karnym autorstwa Dariusza Świeckiego.
Jest to opracowanie, w którym całościowo przedstawiono problematykę podstawowego środka odwoławczego przysługującego stronom od wyroków sądu pierwszej instancji. Autor, przedstawiając apelację w Kodeksie postępowania karnego z 1997 r., dokonał jej charakterystyki w kilku płaszczyznach. Pierwsza, jako środka odwoławczego od wyroku i uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji. Druga, jako skargi odwoławczej programującej granice kontroli odwoławczej i wyznaczającej zakres orzekania sądu odwoławczego.

Trzecia, jako środka odwoławczego podlegającego rozpoznaniu na rozprawie apelacyjnej, co wymaga przedstawienia jej przebiegu i rodzaju rozstrzygnięć sądu odwoławczego. Czwarta, jako środka odwoławczego otwierającego stronom drogę do wniesienia kasacji, co wiąże się z ustawowymi wymogami dotyczącymi treści pisemnego uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego.
Autor uwzględnił w publikacji wiele istotnych orzeczeń Sądu Najwyższego i poglądów doktryny, które wyjaśniają charakter prawny apelacji i problemy związane z jej stosowaniem. W obecnym drugim wydaniu dokonano uzupełnienia o tematykę dotyczącą rozpoznania apelacji od wyroku wydanego w trybie konsensualnym (art. 335 i art. 387 k.p.k.), a także dodano najnowsze orzecznictwo.

Szczegółowo omówiono m.in. takie zagadnienia jak wymagania formalne apelacji, jej kierunek, zakres zaskarżenia. Autor daje cenne wskazówki dotyczące zarzutów i wniosków apelacji oraz przedstawia przebieg postępowania apelacyjnego.
Apelacja w postępowaniu karnym to kompendium wiedzy na temat zagadnień związanych z postępowaniem apelacyjnym w procesie karnym. Książka jest adresowana do sędziów, prokuratorów, adwokatów i radców prawnych, a także aplikantów tych zawodów prawniczych.

Dr Dariusz Świecki – sędzia Izby Karnej Sądu Najwyższego, adiunkt w Katedrze Postępowania Karnego i Kryminalistyki na Uniwersytecie Łódzkim. Przez wiele lat orzekał w sprawach karnych w sądach pierwszej i drugiej instancji, a także prowadził szkolenia aplikantów sądowych i adwokackich.