Trybunał Konstytucyjny orzekł w sprawie komorników

NaPrawoPatrz

25 lipca 2012 r. Trybunał Konstytucyjny rozpoznał wniosek Krajowej Rady Komorniczej, dotyczący zbadania zgodności z Konstytucją niektórych artykułów ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o komornikach sądowych i egzekucji (sygn. akt K 14/10).

Badane przez Trybunał artykuły dotyczyły zasadniczych dla funkcjonowania samorządu komorników kwestii: zwolnienia z odbycia aplikacji komorniczej oraz zakresu uprawnień Ministra Sprawiedliwości do zawieszania komornika w czynnościach.

 

Art. 10 ust. 5 pkt 1 wspomnianej ustawy pozwala na podejście do egzaminu komorniczego osobom, które przez 5 lat (w okresie nie dłuższym niż 8 lat przed złożeniem wniosku o dopuszczenie do egzaminu) pracowały w kancelarii adwokackiej, radcowskiej czy notarialnej na podstawie umowy o pracę lub umowy i wykonywały w tym czasie wymagające wiedzy prawniczej czynności bezpośrednio związane ze świadczeniem pomocy prawnej. Zarzutem wystosowanym przez Radę był brak precyzji w powyższym przepisie, pozwalający na zakwalifikowanie do wspomnianych czynności np. korekty lub innych czynności niemerytorycznych. Trybunał stwierdził, iż zarzut ten jest bezpodstawny, ponieważ czynności te mogą być łatwo zweryfikowane na etapie dopuszczenia do egzaminu komorniczego. Trybunał odniósł się także do wymaganego okresu 5 lat wykonywania wspomnianych czynności, uznając, iż w przypadku pracy w niepełnym wymiarze godzin, okres ten ulega proporcjonalnemu wydłużeniu.

 

W odniesieniu do kompetencji Ministra Sprawiedliwości do zawieszania w czynnościach komorników, wobec których wszczęto postępowanie na podstawie subsydiarnego aktu oskarżenia o przestępstwo ścigane z oskarżenia publicznego, Trybunał uznał, iż są one uzasadnione przede wszystkim interesem publicznym, pomimo iż stanowią one ingerencję w wolność wykonywania zawodu.

 

Podsumowując, omawiany wyrok Trybunału miał rozwiać wątpliwości dotyczące kwalifikacji osób ubiegających się o dopuszczenie do egzaminu komorniczego, jednakże wciąż pozostawia niejasności w kwestii rozumienia pojęcia „czynności związanych ze świadczeniem pomocy prawnej”, co może potencjalnie stanowić pole do nadużyć. W ocenie Trybunału, przysługujące Ministrowi Sprawiedliwości kompetencje w kwestii zawieszania komorników są proporcjonalne i konieczne.