Nowelizacja ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

NaPrawoPatrz

4 grudnia 2012 roku Rada Ministrów przyjęła projekt ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Głównym celem tej regulacji jest zmniejszenie opóźnień płatnościach w transakcjach handlowych, a przyjęty akt prawny stanowi wdrożenie dyrektywy Parlamenty Europejskiego i Rady 2011/7/UE z 16 lutego 2011 r. w sprawie zwalczania opóźnień w płatnościach w transakcjach handlowych oraz ograniczenie problemu zatorów płatniczych. Dotychczas obowiązujące w tym zakresie przepisy, zgodnie z informacją udostępnioną przez Kancelarię Prezesa Rady Ministrów, okazały się mało skuteczne i wymagają gruntownych zmian.

 

Celem ustawy jest wprowadzenie do polskiego porządku prawnego regulacji unijnych, które mają przyczynić się do usprawnienia transakcji handlowych między przedsiębiorcami poprzez ujednolicenie przepisów dotyczących terminów zapłaty. Z uwagi na fakt, iż proponowane zmiany dotyczyłyby większej części obowiązującej ustawy, zgodnie z zasadami techniki prawodawczej opracowany został nowy projekt całego aktu prawnego, który będzie teraz przedmiotem dyskusji w Sejmie i Senacie.

 

Nowa regulacja przewiduje szerszy zakres podmiotowy, obejmując swoim zasięgiem także przedsiębiorców z państw członkowskich Unii Europejskiej, państw członkowskich Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) –  stron umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym lub  Konfederacji Szwajcarskiej. Wprowadzona została także definicja „organu publicznego”, obejmująca swoim zakresem m.in. jednostki sektora finansów publicznych, jednostki samorządu terytorialnego oraz podmioty prawa publicznego.

 

W odniesieniu do samych terminów zapłaty w transakcjach handlowych, przyjęto ogólną zasadę, iż nie powinny one przekraczać 60 dni, chyba że strony ustalą inaczej i nie jest to rażąco nieuczciwe dla wierzyciela. Po bezskutecznym upływie tego terminu i wykonaniu przez wierzyciela jego zobowiązania wynikającego z umowy, w braku odmiennych ustaleń (lub gdy odmienne postanowienia są krzywdzące wobec wierzyciela), będą mu przysługiwały odsetki za opóźnienie – ustawowe lub umowne, w zależności od postanowień zawartej umowy.

 

Inaczej uregulowana jest sytuacja, gdy organ publiczny występuje w charakterze dłużnika. W tym przypadku termin zapłaty za dostarczone towary lub wykonane usługi nie może przekraczać 30 dni od daty doręczenia dłużnikowi faktury lub rachunku.  W sytuacji, gdy transakcja ma charakter skomplikowany, bądź uczestniczy w niej wiele podmiotów, możliwe będzie umowne przedłużenie terminu zapłaty do maksymalnie 60 dni. Powyższe uregulowania nie dotyczą jednak podmiotów publicznych udzielających świadczeń zdrowotnych – w ich przypadku termin na uregulowanie płatności wynosić będzie 60 dni.

 

Nowym rozwiązaniem jest także regulacja dotycząca terminu na dokonanie procedury weryfikacji lub przyjęcia towaru bądź usługi – jeżeli taka procedura została w umowie przewidziana przez strony, to jej czas nie będzie mógł przekroczyć 30 dni od dnia otrzymania towaru.

 

Projekt ustawy trafił do Sejmu 13 grudnia 2012 roku.